Ćwicz kręgosłup z Grudniewskimi – część 6

24 sie 2016
0 Comment
Ćwicz kręgosłup z Grudniewskimi – część 6

Ćwiczenie ukierunkowane jest głównie na rozciągnięcie mięśni tylnej części nóg, ale również mięśni pleców dolnego i górnego odcinka kręgosłupa. Wykonywane regularnie pozwala na zmniejszenie uczucia sztywności i dyskomfortu w dolnej części pleców oraz pozwala utrzymać prawidłową pozycję naszego kręgosłupa i miednicy.

Zalecenia: Ćwiczenie zalecane jest dla osób, które wykonują pracę siedzącą i nie ćwiczą regularnie. Należy je wykonywać powoli, w granicy ruchomości swojego kręgosłupa. Kolana nie mogą się zginać a nogi cały czas powinny być wyprostowane.

Przeciwwskazania: Ćwiczenie nie jest wskazane dla osób, które odczuwają silne dolegliwości bólowe w dolnym odcinku kręgosłupa oraz dla osób po świeżo przebytej rwie kulszowej.

 Przykładowe serie: 20 powtórzeń ćwiczenia; 3-5 serii

Opracowanie: mgr fizjoterapii Anna Mąka

kliknij

„Wdowi garb”, czyli dysfunkcja postularna

22 sie 2016
0 Comment
„Wdowi garb”, czyli dysfunkcja postularna

Wdowi garb jest charakterystycznym zgrubieniem tkanki w dolnym odcinku szyjnym kręgosłupa, który przypomina sporą kulkę. Zgrubieniu temu towarzyszy przygarbiona pozycja ciała, pogłębiona kifoza piersiowa i znaczne wysunięcie głowy w przód.

Dawniej ta wada postawy pojawiała się głównie u kobiet w wieku menopauzalnym, kiedy to, najczęściej, były one już wdowami. Stąd właśnie nazwa „wdowi garb”.

Dziś problem ten dotyczy nie tylko kobiet dojrzałych, ale również młodych osób, które zbyt dużo czasu spędzają w pozycji siedzącej.

Przyczyny powstawania wdowiego garbu

Najczęstszą przyczyną jest przeciążenie spowodowane nieprawidłową ,długotrwałą pozycją siedzącą. Wymuszona pozycja powoduje silne przeciążenia kręgosłupa szyjnego i dysproporcje w napięciu tkanki mięśniowej. Z czasem powstają zmiany kompensacyjne, takie jak złe ustawienie kręgosłupa i przyrost tkanki włóknisto – tłuszczowej na karku.

Kolejną przyczyną mogą być problemy emocjonalne, które również wiążą się z przyjęciem tak zwanej zamkniętej pozycji. Osoby zestresowane, spięte, czy przygnębione mają tendencję do garbienia się, chowania głowy między ramiona i złego ułożenia szyi.

Osteoporoza oraz złamania w wyniku osteoporozy również mogą powodować tworzenie się narośli na karku.

Przypuszcza się, że wdowi garb może mieć również pewne podłoże genetyczne, co oznaczałoby, że wada ta może być dziedziczna.

Skutkami tego schorzenia są często bóle okolicy karku i głowy, czy bóle w odcinku piersiowym kręgosłupa. Z czasem mogą pojawiać się problemy neurologiczne, takie jak osłabienie siły mięśniowej w kończynach dolnych, drętwienia i mrowienia w palcach i dłoni.

Leczenie

W przypadku wdowiego garbu najlepiej sprawdzi się leczenie rehabilitacyjne i manualne:

  • Masaż leczniczy i terapia manualna – rozluźnią spięte mięsnie, wyrównają napięcia i pomogą w przywróceniu ruchomości w całym kręgosłupie. Zalecane przede wszystkim u osób, u których już pojawiły się dolegliwości bólowe.
  • Zwiększenie aktywności fizycznej – w każdej, dowolnej formie. Ruch jest niezwykle ważny, aby zachować pewną równowagę organizmu. Codzienna aktywność poprawi kondycję kręgosłupa i będzie zapobiegała pojawianiu się dysfunkcji układu ruchu.
  • Ćwiczenia ukierunkowane na schorzenie – ćwiczenia rozciągające odcinek kręgosłupa, poprawiające ruchomość szyi i obręczy barkowej. Warto zapytać o nie swojego fizjoterapeutę, na pewno dobierze je idealnie!
  • Autokorekcja postawy – samodzielne korygowanie sylwetki w celu wyrobienia nawyku prostej postawy.

 

Opracowanie: mgr fizjoterapii Anna Mąka

Ćwicz kręgosłup z Grudniewskimi – część 5

10 sie 2016
0 Comment
Ćwicz kręgosłup z Grudniewskimi – część 5

Ćwiczenie aktywuje przede wszystkim mięśnie pośladków i mięśnie tylnej strony ud. Pozycja podporu przodem wymusza dodatkowo napięcie mięśni brzucha i mięśni grzbietu. Rytmiczne ruchy, jakie należy wykonywać pozwalają na wzmocnienie osłabionych mięśni i dodatkowo poprawiają ruchomość w stawach biodrowych. Przyciągnięcie kolana do klatki piersiowej zwiększa zakres ruchu w odcinku lędźwiowym kręgosłupa i poprawia jego mobilność.

Zalecenia: Ćwiczenie wskazane jest dla osób nie uprawiających sportu, wykonujących pracę siedzącą lub stojącą. Podczas ćwiczenia należy mocno napiąć mięśnie brzucha, brzuch nie może nadmiernie opadać w dół.

Przeciwwskazania: Ćwiczenie nie jest wskazane dla osób z silnymi dolegliwościami odcinka lędźwiowego kręgosłupa, gdyż może to powodować nasilenie bólu.

Przykładowe serie: 15 powtórzeń ćwiczenia dla jednej nogi; 3-5 serii

Opracowanie: mgr fizjoterapii Anna Mąka

kliknij

Zerwanie mięśnia czworogłowego uda – częsta kontuzja sportowa

08 sie 2016
0 Comment
Zerwanie mięśnia czworogłowego uda – częsta kontuzja sportowa

Mięsień czworogłowy uda jest najbardziej masywnym mięśniem kończyny dolnej i zajmuje całą przednią część uda. Składa się z czterech aktonów, czyli części które są zakończone wspólnym ścięgnem, przechodzącym przez rzepkę i przyczepiającym się do kości piszczelowej.

Mięsień zgina kończynę dolną w stawie biodrowym oraz prostuje ją w stawie kolanowym.

Mechanizm urazu

Aby doszło do uszkodzenia tak masywnego mięśnia, musi zadziałać bardzo duża siła zewnętrzna. Najczęstszymi przyczynami zerwania są uderzenia w mięsień lub moment, kiedy mięsień napina się ekscentrycznie np. podczas zeskoków, naskoków czy upadków.

Ten uraz jest częsty w dyscyplinach sportowych, w których występują skoki (siatkówka, koszykówka, skoki w dal) lub sporty kontaktowe (piłka nożna, rugby, opcjonalnie sporty walki kopane).

Zakłada się, że aby mięsień uległ zerwaniu muszą pojawiać się dolegliwości współistniejące – wcześniejsza degeneracja włókien mięśniowych, nierehabilitowane drobne urazy lub stosowanie środków anabolicznych, zwiększających przyrost masy mięśniowej.

Objawy uszkodzenia

Przy zerwaniu mięśnia czworogłowego pojawia się przede wszystkim bardzo silny ból uda w okolicy kolana lub biodra, w zależności od okolicy urazowej. Wyprost kolana jest w zasadzie niemożliwy, zgięcie w stawie biodrowym znacznie utrudnione. W celu szybkiej diagnozy na boisku, fizjoterapeuta stosuje specjalistyczne testy funkcjonalne z oporem oraz testy odruchu ścięgna rzepki. W miejscu uszkodzenia dość szybko pojawia się obrzęk i krwiak, świadczące o uszkodzeniu naczyń krwionośnych.

Kolejnym symptomem jest nieprawidłowe ustawienie rzepki względem drugiej kończyny. Najczęściej jest ona ustawiona znacznie niżej.

Leczenie

Tego typu urazy wymagają interwencji chirurgicznej i zszycia dwóch końcówek mięśnia. Zaraz po operacji rozpoczyna się proces rehabilitacji przebiegający etapowo:

  • poprawa cyrkulacji krwi w miejscu urazu i przyspieszenie procesu gojenia
  • zapobieganie nadmiernym przykurczom i skróceniu mięśnia
  • przywracanie pełnego ruchu w stawach i przywrócenie elastyczności mięśnia
  • poprawa siły mięśnia i powrót do fizjologicznych ruchów
  • trening specjalistyczny ukierunkowany na daną dyscyplinę sportową
  • powrót do sportu

Dobrze przeprowadzona rehabilitacja jest gwarancją powrotu do swojej dyscypliny sportowej i daje pewność, że uraz nie będzie powtarzalny.

Nie należy więc skracać tego procesu!

Opracowanie: mgr fizjoterapii Anna Mąka

Nasza strona używa cookies, aby zapewnić wygodę jej przeglądania. Zaakceptowanie tej opcji oznacza zgodę na używanie cookies./ We use cookies to ensure that we give you the best experience on our website.
Więcej informacji/More about cookies
Ok