Czym jest terapia manualna ?

19 lip 2019
0 Comment
Czym jest terapia manualna ?

Pacjenci często pytają czym jest terapia manualna i na czym ona polega?

Dlatego dzisiejszy artykuł dotyczy właśnie tej tematyki.

Terapia manualna to jedna z metod fizjoterapeutycznych zajmująca się badaniem i leczeniem zaburzeń czynności układu ruchu, a głównie kręgosłupa. Stosowana jest w ortopedii, neurologii i reumatologii. Uważa się ją za najefektywniejszą formę rehabilitacji, gdyż wpływa na poprawę ruchomości w stawach oraz zmniejsza lub całkowicie znosi ból.

Wśród wielu przyczyn ograniczenia ruchomości w stawie i powstawania zmian czynnościowych, są głównie zaburzenia prawidłowych stereotypów postawy i ruchów. Wśród czynników mających bezpośredni wpływ na to, ma nieodpowiednia pozycja w pracy, nieprawidłowe wykonywanie codziennych, powtarzanych czynności ruchowych, przebyte urazy, stany pooperacyjne, zły stereotyp oddychania. W obecnych czasach ogromny wpływ odgrywa również stres, który przyczynia się do powstawania napięcia mięśniowego, a co za tym idzie, do bólu. Oba te czynniki mają bezpośredni wpływ na ograniczenie ruchomości w danym stawie czy stawach.

Do najważniejszych zadań terapii manualnej należy złagodzenie lub całkowite wyeliminowanie dolegliwości bólowych a także rozpoznanie i odzyskanie swobody ruchu w stawie.

Przed rozpoczęciem terapii przeprowadza się z pacjentem wywiad lekarski, badanie palpacyjne i funkcjonalne aparatu ruchu. Badanie wykonuje się w spoczynku i podczas wykonywania ruchów czynnych przez pacjenta. Terapeuta podczas badania ocenia stan tkanek miękkich, jakość ruchów poszczególnych stawów oraz ocenia charakter oporu występującego podczas przemieszczania się poszczególnych kości względem siebie. Po ocenie badanego dobierany jest rodzaj terapii, najskuteczniejszej dla pacjenta.

Terapia manualna wykorzystuje różne techniki, które pomagają w przywróceniu sprawności u pacjenta. Są to w większości:

– techniki lecznicze tkanek miękkich (ugniatanie, rozciąganie, głaskanie, rolowanie);

– techniki lecznicze układu mięśniowego (poizometryczna relaksacja, wzmacnianie, stretching);

– trakcje;

– mobilizacje i automobilizacje stawów;

– manipulacje stawów (techniki pchnięcia);

– terapia punktów spustowych

pinoterapia

Do najczęściej stosowanych i jednocześnie najefektywniejszych technik zabiegowych należy mobilizacja i manipulacja. Oba elementy zalicza się do najtrudniejszych w postępowaniu terapeutycznym.

Terapię manualną w połączeniu z masażem leczniczym kręgosłupa stosuje się głównie w napięciach mięśni, zwyrodnieniach i urazach stawów, dolegliwościach, przeciążeniach oraz skrzywieniach w obrębie kręgosłupa, przy migrenach, przemęczeniach, bezsenności a także w nerwobólach.

Opracowała: Fizjoterapeutka Anna Karpińska

Kciuk telefonisty

08 cze 2019
0 Comment
Kciuk telefonisty

Jest to jednostka chorobowa, która istniała już długo przed erą telefonów, ale dotykała osób starszych, pracujących fizycznie lub używających kciuka do precyzyjnych ruchów manualnych.

Z faktu powstania smartfonów i dużego zaangażowania kciuka do ich obsługi, możemy uznać kciuk telefonisty za chorobę cywilizacyjną.

Osoby korzystające ze smartfonów wykonują większość czynności kciukami, m.in. do pisania, czy przewijania ekranu. Poprzez długotrwałe nadużywanie kciuka dochodzi do zapalenia w obrębie pochewek ścięgnistych.

Objawia się to bólem, spadkiem siły, ograniczeniem ruchomości, a czasem nawet promieniowaniem wzdłuż ręki.

Leczenie
• Odciążenie
• Masaż, w fazie podostrej i przewlekłej
• Kinesiotaping
• Ćwiczenia, jeśli pozwala na to stan pacjenta
• Leki przeciwzapalne (w stanie ostrym i podostrym)

Nie warto bagatelizować tej przypadłości, gdyż nieleczona zacznie być coraz bardziej uciążliwa, utrudniając nam nawet proste, codzienne czynności. W skrajnych przypadkach, może być także konieczna operacja pochewki ścięgna, co będzie wymagało zdecydowanie dłuższej rehabilitacji.

Profilaktyka
Najlepiej byłoby zaprzestać korzystania z telefonu (smartfonu), ale w dzisiejszych czasach to raczej niemożliwe. Jeśli czujesz, że nadużywasz kciuków, spędzając często za dużo czasu na telefonie, mamy dla Ciebie kilka prostych wskazówek, które pomogą uniknąć powstania dolegliwości pt. „kciuk telefonisty”:
1. Jak najczęściej rób sobie przerwy.
2. Najlepiej korzystaj z telefonu oburącz; wówczas obciążenie na kciuki będzie trochę mniejsze. Jeśli musisz używać telefonu jednorącz, jak najczęściej zmieniaj ręce.
3. Można w formie profilaktyki robić ćwiczenia usprawniające i wzmacniające stawy kciuka:
a. W ćwiczeniach usprawniających widziałbym ćwiczenia rozciągające i mobilizacyjne stawy kciuka.
b. W ćwiczeniach wzmacniających moim zdaniem najwięcej powinno być pracy izometrycznej, szczególnie przeciwstawnych mięśni do tych, które używamy korzystając z telefonu.
4. Oczywiście jako profilaktykę również polecam masaż, który pomoże w utrzymaniu zdrowia stawów, systemu mięśniowo-powięziowego kciuka oraz zabezpieczy i zmniejszy ryzyko powstania dolegliwości z tego tytułu.

Opracowanie mgr Tomasz Tomaszewski

Kolano Kinomana

06 kwi 2019
0 Comment
Kolano Kinomana

Staw rzepkowo-udowy znajduje się pomiędzy rzepką a przednią częścią powierzchni stawowej kości udowej. Kolano kinomana w teorii dotyczy zapalenia stawu rzepkowo-udowego ale czy faktycznie dotyczy tylko tej części ciała ?
Otóż nie! Na staw kolanowy, w tym staw rzepkowo-udowy ma wpływ bardzo wiele czynników.

Ustawienie, zakres ruchu, stabilność a co za tym idzie również funkcjonowanie kolana zależy m.in. od ustawienia stopy i biodra, siły mięśni bezpośrednio i pośrednio wpływających na jego pracę. Nie zliczona ilość komponentów, które mogą zwiększać siły działające na ten staw a co za tym idzie tworzyć przeciążenia i prowokować stan zapalny w tym obszarze.

Kluczem do skutecznego i szybkiego powrotu do zdrowia jest określenie przyczyny problemu i dobranie do niego odpowiedniego sposobu leczenia.

Objawy

  • Dyskomfort pojawiający się z przodu kolana nasilający się podczas długotrwałego siedzenia
  • Ból podczas maksymalnego wyprostu/przeprostu kolana
  • Brak możliwości ustawienia neutralnego kolana
  • Chrobotanie, trzeszczenie, przeskakiwanie
  • Ból podczas wchodzenia i schodzenia po schodach
  • Bóle różnego rodzaju w okolicy rzepki
  • Obrzęk, wysięk w obrębie stawu kolanowego

Przyczyny

  • Wrodzone wady w obrębie kolana
  • Wady rozwojowe, m.in. nieprawidłowy rozwój kości udowej
  • Wady postawy, m.in. płaskostopie, koślawość koślawość kolan
  • Dysbalans mięśniowo-powięziowy w obrębie kończyny dolnej
  • Zmniejszona mobilność i stabilność stawu skokowego, biodrowego i kolanowego
  • Długotrwale przebywanie w pozycji siedzącej
  • Nieprawidłowa biomechanika chodu, biegu

Leczenie

  • Zachowawcze

W większości wcześnie wykrytych przypadków, wystarczająca jest odpowiednia rehabilitacja pod okiem doświadczonego terapeuty. Dobrze dobrane leczenie zachowawcze powinno być poprzedzone dokładną  diagnostyką, do której powinny posłużyć badania obrazowe (RTG, MRI) oraz testy funkcjonalne.

W leczeniu zachowawczym pomocnymi narzędziami będą:

-Terapia manualna z elementami masażu

-Trening siłowy

-Taping

  • Operacyjne

Jeśli leczenie zachowawcze nie przynosi zamierzonych rezultatów, konieczna staje się interwencja chirurgiczna. Rozległość zabiegu może być różna w zależności od wielkości patologii.

Leczenie zachowawcze zawsze powinno być priorytetem jeśli chodzi o schorzenia stawu kolanowego.

Decyzje o interwencji chirurgiczne powinny być podejmowane nie tylko na podstawie diagnostyki obrazowej ale również na podstawie funkcjonowania i sprawności pacjenta.

Na ten temat moglibyśmy pisać jeszcze wiele lecz to będzie tylko teoria i możliwe przyczyny, objawy i konsekwencje. Każdy przypadek jest inny więc jeśli czujesz dolegliwości w okolicy kolana lub/i kończyny dolnej warto byś skonsultował to ze specjalistą, w celu szybkiego powrotu do zdrowia. Im dłużej trwa problem tym trudniej określić jego przyczynę.

Opracowanie mgr Tomasz Tomaszewski

Nordic Walking

17 mar 2019
0 Comment
Nordic Walking

Coraz bardziej popularny w ostatnim czasie Nordic Walking może być szeroko stosowany  zarówno u pacjentów z problemami  bólowymi  kręgosłupa, jak i u seniorów, a nawet, jako alternatywa treningów wytrzymałościowych.

Zalety Nordic Walking

  • wpływa korzystnie na zwięk­szenie samodzielności w wykonywaniu czynności dnia codziennego, a tym sa­mym podnosi jakość życia osób starszych
  • wzmacnia układ sercowo-naczyniowy
  • zwiększa saturację krwi
  • poprawia gibkość kręgosłupa u osób starszych
  • zmniejsza dyskomfort związany z za­wrotami głowy.
  • zmniejsza dolegliwości bólowe szyjnego odcinka kręgosłupa i kończyn górnych
  • poprawia zwinność i równowagę
  • zwiększa wytrzymałość
  • jest alternatywą w rehabilitacji dla osób z problemami układu sercowo-naczyniowego
  • jest doskonałym narzędziem do treningu stabilizacji kompleksu lędźwiowo-miedniczego

Pamiętajmy, że trening Nordic Walking musi mieć swoją częstotliwość, objętość i intensywność.

Dzięki kijkom możemy zwiększyć prędkość marszu, zaangażować więcej grup mięśniowych, a jeśli robimy to w towarzystwie, dochodzi do tego aspekt społeczny, co polepsza samopoczucie i zwiększa naszą motywację.

Mity związane  z Nordic Walking

  • Nordic Walking spala tłuszcz.

Na wielu stronach można znaleźć informacje, że Nordic Walking odchudza, spala tłuszcz, zrzuca zbędne kilogramy. Fakty są jednak takie, że powyższe rzeczy są jedynie możliwe przy deficycie kalorycznym, a Nordic Walking może być przy tym pomocny poprzez zwiększanie wydatku energetycznego.

  • Byleby chodzić z kijkami.

Kijki do Nordic Walking’u nie są cudowną różdżką. Aby spacerowanie „z kijkami” przynosiło jakieś efekty musimy zadbać o prawidłową technikę marszu. Ciągnięcie kijków za sobą lub trzymanie je w ręku nic nam nie da, więc jeśli planujesz rozpocząć przygodę z tą aktywnością, skonsultuj się z osobą, która się na tym zna, najlepiej z instruktorem.

  • Musisz chodzić godzinami.

Bardzo istotnym elementem każdej aktywności fizycznej jest progresja. Ważne, by dopasować ją do osoby ćwiczącej. Lepiej zacząć od mniejszych obciążeń, czyli skrócić czas, tempo lub częstotliwość powtarzanej aktywności, a następnie z czasem poprawy swojego samopoczucia i sprawności zwiększać te parametry.

Osoby zainteresowane tą formą aktywności mogą uzyskać wiele praktycznych porad dotyczących  Nordic Walking np. na stronie internetowej Polskiej Federacji Nordic Walking http://pfnw.eu/poradnik/.

____________________________________________________________________________________________________

Literatura:

  1. ‘Wstępne badania nad wpływem rekreacyjnego treningu Nordic Walking na poziom zwinności i równowagi  u kobiet w wieku 60-69 lat’  Ossowski Zbigniew,  Kortas Jakub
  2. ‘Zastosowanie Nordic Walking w kompleksowej rehabilitacji kardiologicznej – przegląd aktualnych doniesień’ Dagmara Gloc, Rafał Mikołajczyk
  3. ‘Analiza wpływu regularnego treningu Nordic Walking na dolegliwości bólowe odcinka szyjnego kręgosłupa’ Tomasz RIDAN, Ewa STRÓJ, Katarzyna OGRODZKA, Grażyna GUZY, Wojciech DUBAJ, Waldemar HŁADKI

Opracowanie mgr Tomasz Tomaszewski

Kolano posadzkarza

27 lut 2019
0 Comment
Kolano posadzkarza

Pod „kolanem posadzkarza” kryje się zapalenie kaletek maziowych przedrzepkowych lub podrzepkowych i jest głównie spowodowane  długim przebywaniem w pozycji klęczącej szczególnie na twardym podłożu.

Najbardziej narażone są osoby duchowne, gospodynie domowe, które w przeciwieństwie do posadzkarzy nie noszą ochraniaczy.

Zapa­le­nia kale­tek mazio­wych mogą też być następ­stwem nie­do­le­czo­nych kon­tu­zji, cho­rób reu­ma­tycz­nych, dny mocza­no­wej lub zaka­żeń bakteryjnych.

 

 

Objawy

  • Tkliwość tkanek w okolicy kolana
  • ból podczas ruchu, który w trakcie odpoczynku zmniejsza swoje nasilenie i może przechodzić w sztywność
  • obrzęk
  • zmniejszenie ruchomości

Diagnostyka

  • Zwykle wywiad z pacjentem i badanie fizykalne powinno wystarczyć do postawienia rozpoznania
  • Badanie USG potwierdzi obecność płynu w kaletce i wykluczy inne schorzenia
  • Badanie RTG powinno się wykonać, jeśli istnieje podejrzenie urazu elementów kostnych
  • W razie podejrzenia infekcji konieczne jest wykonanie badania krwi z rozmazem lub pobranie płynu stawowego

Leczenie

  • Odpoczynek i odciążenie chorego miejsca oraz unikanie pozycji i ruchów prowokujących dolegliwości.
  • Masaż tkanek głębokich
  • Terapia manualna, m.in. w celu przywrócenia prawidłowej gry stawowej (mobilizacja, ślizgi stawowe)
  • Kinesiotaping
  • Terapia PNF
  • Ćwiczenia(po fazie ostrej, w celu zachowania pełnej ruchomości chorego stawu oraz zapobiegnięciu zanikom mięśniowym):
    – izometryczne

-rozciągające

-nakierowane na stabilizacje

-nakierowane na stymulacje nerwowo-mięśniową

  • farmakoterapia –niesteroidowe leki przeciwzapalne(doustne lub stosowane miejscowo w formie maści lub żelu)
  • antybiotykoterapia w przypadku infekcji
  • Można zastosować zabiegi fizykoterapeutyczne:

-krioterapie

-laseroterapie

-fale uderzeniowa

-magnetoterapie

-prądy TENS

Fizykoterapię stosuje się głównie w celu zmniejszenia bólu, szybszej regeneracji oraz by poprawić ukrwienie chorej okolicy

  • Jeśli zachowawcze leczenie zapalenia kaletki stawu kolanowego nie przynosi efektów, lekarz może podjąć decyzję o leczeniu chirurgicznym

Każdy rodzaj terapii powinien być dobrany indywidualnie i kierowany przez osoby do tego wyspecjalizowane.

Jakikolwiek rodzaj terapii bez wcześniejszej diagnozy może być nieskuteczny a nawet niebezpieczny dla zdrowia pacjenta.

Opracowanie Mgr Tomasz Tomaszewski

Kciuk narciarza

10 lut 2019
0 Comment
Kciuk narciarza

Jest to uraz stawu śródręczno-paliczkowego kciuka w wyniku naderwania lub zerwania odłokciowego więzadła pobocznego u podstawy tego palca.

Powstaje przy mocnym wykoślawieniu kciuka, czyli odgięciu kciuka od reszty dłoni.

Najczęściej przydarza się narciarzom, jeśli używają pasków od kijków, które nie uwalniają kciuka podczas upadku.

Fakt, że jednostka chorobowa kojarzona jest z narciarstwem nie wyklucza tego, że do urazu może dojść u każdego, kto wykonuje czynności wymagające mocnego odgięcia kciuka od reszty palców, np. u bramkarzy, zawodników rugby.

 

 

OBJAWY

  • Ból kciuka
  • Opuchlizna i zasinienie
  • Wrażliwość na dotyk
  • Utrudnione chwytanie i trzymanie przedmiotów
  • W przypadku całkowitego zerwania więzadła brak możliwości wyprostowania kciuka

DIAGNOSTYKA

  • Badanie manualne(palpacja, testy funkcjonalne)
  • RTG, w celu wykluczenia złamań lub oderwania części kości wraz z więzadłem
  • USG ( ocena więzadeł)

LECZENIE

  • Leczenie zachowawcze

-zabezpieczenie stawu śródręczno-paliczkowego kciuka stabilizującą łuską lub ortezą aby ograniczyć jego ruchomość i przyspieszyć gojenie, unieruchomienie stosuje się na okres do 4-5tygodni

-okłady z lodu, które należy przykładać na bolesne i obrzęknięte miejsce, ale tylko w fazie „krwawienia”

-farmakoterapia, miejscowe leki w formie maści lub żeli, działające przeciwbólowo oraz przeciwobrzękowo

-fizykoterapia

-Tak szybko jak to jest tylko możliwe wprowadzenie ćwiczeń ruchowych chorego stawu poprawiających jego ruchomość, rozciągających i wzmacniających tkanki miękkie oraz przywracających funkcje kciuka

-kinesiotaping

  • Zabieg chirurgiczny jest wskazany, jeśli doszło do całkowitego zerwania więzadła i dużej niestabilności stawu. Pozostałymi wskazaniami do zabiegu operacyjnego są przykłady rotacji odłamu kostnego lub przemieszczenie kikuta więzadła zwane uszkodzeniem typu Stenera .
    Jeśli leczenie zachowawcze nie przynosi rezultatów po okresie 3 tygodni lekarz prowadzący może zdecydować również o interwencji chirurgicznej

PROFILAKTYKA

  • Ćwiczenia nakierowane na statyczną stabilizacje (ćwiczenia izometryczne)
  • Ćwiczenia nakierowane na dynamiczną stabilizacje (m.in. chwyty, rzuty)
  • Ćwiczenia precyzyjne
  • Wszystkie ćwiczenia, w których występuje chwyt (m.in. podciąganie, ćwiczenia ze sztangą)

Opracowanie Mgr Tomasz Tomaszewski

Nasza strona używa cookies, aby zapewnić wygodę jej przeglądania. Zaakceptowanie tej opcji oznacza zgodę na używanie cookies./ We use cookies to ensure that we give you the best experience on our website.
Więcej informacji/More about cookies
Ok